Ik heb van die foto’s, die zou ik eigenlijk weg willen doen. Maar ik kan het niet. Ze zijn vreemd, maar dierbaar. Dat eenzame fazantenkopje drijvend in een zee van gras. De opstijgende aalscholver die meer op een walvis-staart lijkt, de reiger die nog maar net de rand van mijn foto haalde. Curieus, maar op de één of andere manier aandoenlijk. Niet weggooien dus, maar af en toe om glimlachen…:)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *